Аrias
Duo's...
Opera's
Cantates
Componisten
Switch to English

I due Foscari

Componist: Verdi Giuseppe

Аrias (bladmuziek voor spraak en piano):

Francesco Foscari (Bariton)

O vecchio cor che batteQuesta dunque è l'iniqua mercede... Quel bronzo feral

Jacopo Foscari (Tenor)

Ah padre, figli, sposaAll'infelice veglioDal più remoto esilio... Odio solo ed odio atroceNon maledirmi o prode

Lucrezia Contarini (Sopraan)

Più non viveTu al cui sguardi onni possente... La clemenza! s'aggiunge lo scherno

Zangpartituur

"I due Foscari" PDF 9Mb "I due Foscari" PDF 10Mb "I due Foscari" PDF 12Mb
Cavatina: Tu al cui sguardo onnipossente PDF 4MbScena ed Aria: Più non vive!... l'innocente PDF 2Mb
Dal più remoto esilio... Odio solo ed odio atroce. Jacopo FoscariSento iddio che mi chiama (Jacopo Loredano)Dal piu remoto esilio (Jacopo Loredano)Tu al cui sguardi onni possente... La clemenza! s'aggiunge lo scherno. Lucrezia ContariniLa clemenze s'aggiunge lo schermo (Lucrezia Contarini)O vecchio cor che batte. Francesco FoscariNon maledirmi o prode. Jacopo FoscariAh padre, figli, sposa. Jacopo FoscariAll infelice veglio (Jacopo Foscari)Più non vive. Lucrezia ContariniQuesta dunque e l'inique mercede (Francesco Foscari)Quel bronzo feral (Francesco Foscari)Notte perpetua notte (Jacopo Loredano)Ah! si ch'io senta ancoraEccomi solo alfineO vecchio cor
Wikipedia
I due Foscari (De twee Foscari’s) is een opera in drie bedrijven van Giuseppe Verdi op een Italiaans libretto van Francesco Maria Piave, gebaseerd op een historisch toneelstuk The Two Foscari van Lord Byron. De première vond plaats in het Teatro Argentina in Rome op 3 november 1844.
De leden van de senaat en de Raad van Tien vergaderen in het paleis van de doge. Jacopo, de zoon van de doge, Francesco Foscari, wordt beschuldigd van moord. Zijn vrouw Lucrezia pleit voor zijn onschuld, maar wordt niet geloofd en de senaat bekrachtigt het vonnis. De doge is diepbedroefd maar niet in staat in te grijpen.
Jacopo ontwaakt in de armen van Lucrezia in de gevangenis. Zijn vader komt in zijn officiële functie van doge het vonnis aan zijn zoon mededelen, waarbij Loredano, zijn tegenstander, die de Raad van Tien tegen hem en zijn zoon heeft opgezet, triomfantelijk toekijkt. In de raadskamer van het paleis wordt het (doods)vonnis nogmaals bevestigd door de Raad.
De oude doge treurt om zijn zoon. hij ontvangt een brief waarin de werkelijke moordenaar zijn daad bekent. maar het is al te laat. Het vonnis is voltrokken. Loredano en zijn medestanders overreden de doge zijn functie neer te leggen. Hij sterft aan een gebroken hart.
Oberto (1839) · Un giorno di regno (1840) · Nabucco (1842) · I Lombardi alla prima crociata (1843) · Ernani (1844) · I due Foscari (1844) · Giovanna d'Arco (1845) · Alzira (1845) · Attila (1846) · Macbeth (1847) · I masnadieri (1847) · Jérusalem (1847) · Il corsaro (1848) · La battaglia di Legnano (1849) · Luisa Miller (1849) · Stiffelio (1850) · Rigoletto (1851) · Il trovatore (1853) · La traviata (1853) · Les vêpres siciliennes (1855) · Simon Boccanegra (1857) · Aroldo (1857) · Un ballo in maschera (1859) · La forza del destino (1862) · Don Carlos (1867) · Aida (1871) · Otello (1887) · Falstaff (1893)