Аrias
Duo's...
Opera's
Cantates
Componisten
Switch to English

Aria: Wie stark du bist!

Componist: Strauss Richard

Opera: Elektra

Rol: Elektra (Sopraan)

Download gratis partituren: "Wie stark du bist!" PDF
Wie stark du bist! dich haben
die jungfräulichen Nächte stark gemacht.
Überall ist so viel Kraft in dir! Sehnen
hast du wie ein Füllen. Schlank sind deine Füsse.
Wie schlank und biegsam leicht umschling ich sie deine Hüften sind!
Du windest dich durch jeden Spalt, du hebst dich
durch's Fenster! Lass mich deine Arme fühlen:
wie kühl und stark sie sind! Wie du mich abwehrst,
fühl' ich, was das für Arme sind. Du könntest
erdrükken, was du an dich ziehst. Du könntest
mich, oder einen Mann in deinen Armen
erstikken, Überall
ist so viel Kraft in dir! Sie strömt wie kühles
verhaltnes Wasser aus dem Fels. Sie flutet
mit deinen Haaren auf die starken Schultern herab.
Ich spüre durch die Kühle deiner Haut
das warme Blut hindurch, mit meiner Wange
spür ich den Flaum auf deinen jungen Armen.
Du bist voller Kraft, du bist schön,
du bist wie eine Frucht an der Reife Tag.

Nein: ich halte dich!
Mit meinen traurigen verdorrten Armen
umschling ich deinen Leib, wie du dich sträubst,
ziehst du den Knoten nur noch fester, ranken
will ich mich rings um dich versenken meine Wurzeln
in dich und mit meinem Willen
dir impfen das Blut!

Nein!
Ich lass dich nicht.

Von jetzt an will ich deine Schwester sein,
so wie ich niemals deine Schwester war!
Getreu will ich mit dir in deiner Kammer sitzen
und warten auf den Bräutigam, für ihn
will ich dich salben und ins duftige Bad
sollst du mir tauchen wie der junge Schwan
und deinen Kopf an meiner Brust verbergen
bevor er dich, die durch die Schleier glüht
wie eine Fakkel, in das Hochzeitsbett
mit starken Armen zieht.

O ja! weit mehr als Schwester bin ich dir
von diesem Tage an: ich diene dir
wie deine Sklavin. Wenn du liegst in Weh'n,
sitz ich an deinem Bette Tag und Nacht,
wehr' dir die Fliegen, schöpfe kühles Wasser,
und wenn auf einmal auf dem nackten Schoss
dir ein Lebendiges liegt, erschreckend fast,
so heb' ich's empor, so hoch! damit
sein Lächeln hoch von oben in die tiefsten
geheimsten Klüfte deiner Seele fällt
und dort das letzte, eisig Grässliche
vor dieser Sonne schmilzt und du's in hellen
Tränen ausweinen kannst.

Dein Mund ist schön,
wenn er sich einmal auftut um zu zürnen!
Aus deinem reinen starken Mund muss furchtbar
ein Schrei hervorsprüh'n, furchtbar wie der Schrei
der Todesgöttin, wenn man unter dir
so daliegt, wie nun ich.
Denn eh du diesem Haus
und mir entkommst, musst du es tun!
Dir führt
kein Weg hinaus als der. Ich lass' dich nicht,
eh du mir Mund auf Mund es zugeschworen,
dass du es tun wirst.
Schwör', du kommst
heut Nacht, wenn alles still ist, an den Fuss
der Treppe.
Elektra hält sie am Gewand:
Mädchen, sträub' dich nicht!
es bleibt kein Tropfen Blut am Leibe haften:
schnell schlüpfst du aus dem blutigen Gewand
mit reinem Leib ins hochzeitliche Hemd.

Sei nicht zu feige! Was du jetzt
an Schaudern überwindest, wird vergolten
mit Wonneschaudern Nacht für Nacht --
Sag, dass du kommen wirst!
Sieh, ich lieg' vor dir, ich küsse deine Füsse!
Es gibt ein Reich. The Prima Donna/ Ariadne. Ariadne auf Naxos. StraussGroßmächtige Prinzessin…So war es mit Pagliazzo. Zerbinetta. Ariadne auf Naxos. StraussIch hab's wie Feuer in der Brust. Chrysothemis. Elektra. StraussOrest! Orest! Orest!. Chrysothemis. Elektra. StraussAllein! Weh, ganz allein!. Elektra. Elektra. StraussO zitt're nicht...Zum Leiden bin ich auserkoren. The Queen of the Night. Die Zauberflöte. MozartVénus au fond de notre âme. Oreste. La belle Hélène. OffenbachOh, se sapeste. Minnie. La Fanciulla del West. PucciniNous possédons l'art merveilleux. Boulotte. Barbe-bleue. OffenbachDi, cor mio, quanto t'amai. Alcina. Alcina. Händel
Wikipedia
Elektra is een opera in één akte van Richard Strauss op een libretto van Hugo von Hofmannsthal.
Elektra is een zeer intens psychologisch drama waarin beschreven wordt de haat van Elektra jegens haar moeder, Klytaemnestra, die de man die haar echtgenoot en Elektra's vader was, Agamemnon, heeft vermoord.
De term elektracomplex wordt wel gebruikt als de vrouwelijke tegenhanger van Freuds oedipuscomplex.
De handeling speelt zich af in het Mycene van de Griekse Oudheid.
Koning Agamemnon heeft zijn dochter Iphigeneia aan de goden geofferd voor zijn vertrek naar Troje om die stad te belegeren. Zijn vrouw, Klytaemnestra, haat hem daarom en doodt hem bij zijn terugkomst met hulp van haar minnaar Aegisthos. Klytaemnestra vreest dat haar overlevende kinderen, Elektra, Chrysothemis en Orestes, de dood van hun vader zullen willen wreken.
Terwijl vijf bedienden de binnenplaats van het paleis opruimen, roddelen zij over Elektra: sinds de dood van haar vader is zij wild en onvoorspelbaar geworden. Elektra komt uit de schaduw en scheldt hen uit waarna zij vertrekken. Alleen achtergebleven bidt Elektra tot haar vader en zweert wraak. Chrysothemis stoort haar en smeekt haar het verlangen naar wraak op te geven. Zij wil dat zij een normaal, gelukkig leven leiden. Zij schrikken als hun moeder nadert. Chrysothemis verdwijnt snel maar Elektra blijft. Klytaemnestra, zichtbaar een wrak, roept Elektra's hulp in bij een offer aan de goden in de hoop dat zij met vrede zal worden beloond. Elektra raadt haar aan een onreine vrouw te offeren. Als Klytaemnestra een naam vraagt roept Elektra "Klytaemnestra!". Elektra zweert dat zij en haar verbannen broeder Orestes haar zullen doden en een eind maken aan haar gekmakende dromen - alleen zo zal zij de vrede vinden die zij zo wanhopig zoekt. Klytaemnestra krimpt van angst ineen tot een vertrouwelinge komt en haar iets influistert waarna zij hysterisch gaat lachen.
Chrysothemis brengt slecht nieuws: Orestes is gedood. Elektra eist dat Chrysothemis haar helpt om hun moeder en Aegisthos te doden maar Chrysothemis wil niet en rent weg. Als zij alleen is graaft Elektra in de grond zoekend naar de bijl die is gebruikt om haar vader te vermoorden. Terwijl zij graaft, komt een in een mantel gehulde man binnen en vraagt naar Klytaemnestra en Aegisth. Hij vertelt dat hij gekomen is om nieuws over de dood van Orest te vertellen. Elektra zegt de vreemdeling haar naam die fluistert dat Orestes in werkelijkheid leeft. Elektra begint de vreemdeling te vertellen waar hij haar moeder kan vinden, maar hij onderbreekt haar en bespot haar omdat zij haar eigen broeder niet herkend heeft. Zij valt in zijn armen. De twee zijn blij verenigd te zijn.
Hun hereniging is van korte duur want Klytaemnestra roept Orestes. De bedienden hebben haar zijn komst gemeld. Elektra wacht op de binnenplaats als hij naar binnen gaat. Al gauw wordt een gil gehoord. Elektra lacht, wetend dat Orestes hun moeder heeft gedood. Aegisthos komt op de binnenplaats en Elektra zendt hem het paleis in. Ook hij wordt snel gedood. Elektra kan nu eindelijk de haat die zij zo lang gekoesterd heeft los laten. Zij dankt de goden en begint een vreugdedans. Op het hoogtepunt van haar dans zakt zij in een en sterft.