Аrias
Duo's...
Opera's
Cantates
Componisten
Switch to English

Aria: Ich hab's wie Feuer in der Brust

Componist: Strauss Richard

Opera: Elektra

Rol: Chrysothemis (Sopraan)

Download gratis partituren: "Ich hab's wie Feuer in der Brust" PDF
Ich kann nicht sitzen und ins Dunkel starren wie du.

Ich hab's wie Feuer in der Brust,
es treibt mich immerfort herum im Haus,
in keiner Kammer leidet's mich, ich muss
von einer Schwelle auf die andre, ach!
treppauf, treppab, mir ist, als rief' es mich,
und komm ich hin, so stiert ein leeres Zimmer
mich an. Ich habe soche Angst, mir zittern
die Knie bei Tag und Nacht, mir ist die Kehle
wie zugeschnürt, ich kann nicht einmal weinen,
wie Stein ist Alles! Schwester, hab Erbarmen!

Du bist es, die mit Eisenklammern
mich an den Boden schmiedet. Wärst nicht du,
sie liessen uns hinaus. Wär nicht dein Hass,
dein schlafloses, unbändiges Gemüt,
vor dem sie zittern, ah, so liessen sie
uns ja heraus aus diesem Kerker, Schwester!
Ich will heraus! Ich will nicht jede Nacht
bis an den Tod hier schlafen! Eh ich sterbe,
will ich auch leben! Kinder will ich haben,
bevor mein Leib verwelkt, und wärs ein Bauer,
dem sie mich geben, Kinder will ich ihm
gebären und mit meinem Leib sie wärmen
in kalten Nächten, wenn der Sturm die Hütte
zusammenschüttelt!
Hörst du mich an? Sprich zu mir, Schwester!

Hab Mitleid mit der selber und mit mir!
Wem frommt denn solche Qual?
Der Vater, der ist tot. Der Bruder kommt nicht heim.
Immer sitzen wir auf der Stange
wie angehängte Vögel, wenden links
und rechts den Kopf und niemand kommt kein Bruder --
kein Bote von dem Bruder, nicht der Bote
von einem Boten. Nichts -- Mit Messern
gräbt Tag um Tag in dein und mein Gesicht
sein Mal und draussen geht die Sonne auf
und ab, und Frauen, die ich schlank gekannt hab',
sind schwer von Segen, mühn sich zum Brunnen
heben kaum die Eimer, und auf einmal
sind sie entbunden ihrer Last kommen
zum Brunnen wieder und aus ihnen selber
quillt süsser Trank und säugend hängt ein Leben
an ihnen, und die Kinder werden gross --
Nein, ich bin
ein Weib und will ein Weiberschicksal.
Viel lieber tot als leben und nicht leben.
Es gibt ein Reich. The Prima Donna/ Ariadne. Ariadne auf Naxos. StraussGroßmächtige Prinzessin…So war es mit Pagliazzo. Zerbinetta. Ariadne auf Naxos. StraussOrest! Orest! Orest!. Chrysothemis. Elektra. StraussAllein! Weh, ganz allein!. Elektra. Elektra. StraussWie stark du bist!. Elektra. Elektra. StraussChi t'intende? o cieca instabile!. Berenice. Berenice. HändelO mio babbino caro. Lauretta. Gianni Schicchi. PucciniLascia ch'io pianga mia cruda sorte. Almirena. Rinaldo. HändelCome scoglio immoto resta. Fiordiligi. Così fan tutte. MozartLes oiseaux dans la charmille (The Doll Song). Olympia. Les contes d'Hoffmann. Offenbach
Wikipedia
Elektra is een opera in één akte van Richard Strauss op een libretto van Hugo von Hofmannsthal.
Elektra is een zeer intens psychologisch drama waarin beschreven wordt de haat van Elektra jegens haar moeder, Klytaemnestra, die de man die haar echtgenoot en Elektra's vader was, Agamemnon, heeft vermoord.
De term elektracomplex wordt wel gebruikt als de vrouwelijke tegenhanger van Freuds oedipuscomplex.
De handeling speelt zich af in het Mycene van de Griekse Oudheid.
Koning Agamemnon heeft zijn dochter Iphigeneia aan de goden geofferd voor zijn vertrek naar Troje om die stad te belegeren. Zijn vrouw, Klytaemnestra, haat hem daarom en doodt hem bij zijn terugkomst met hulp van haar minnaar Aegisthos. Klytaemnestra vreest dat haar overlevende kinderen, Elektra, Chrysothemis en Orestes, de dood van hun vader zullen willen wreken.
Terwijl vijf bedienden de binnenplaats van het paleis opruimen, roddelen zij over Elektra: sinds de dood van haar vader is zij wild en onvoorspelbaar geworden. Elektra komt uit de schaduw en scheldt hen uit waarna zij vertrekken. Alleen achtergebleven bidt Elektra tot haar vader en zweert wraak. Chrysothemis stoort haar en smeekt haar het verlangen naar wraak op te geven. Zij wil dat zij een normaal, gelukkig leven leiden. Zij schrikken als hun moeder nadert. Chrysothemis verdwijnt snel maar Elektra blijft. Klytaemnestra, zichtbaar een wrak, roept Elektra's hulp in bij een offer aan de goden in de hoop dat zij met vrede zal worden beloond. Elektra raadt haar aan een onreine vrouw te offeren. Als Klytaemnestra een naam vraagt roept Elektra "Klytaemnestra!". Elektra zweert dat zij en haar verbannen broeder Orestes haar zullen doden en een eind maken aan haar gekmakende dromen - alleen zo zal zij de vrede vinden die zij zo wanhopig zoekt. Klytaemnestra krimpt van angst ineen tot een vertrouwelinge komt en haar iets influistert waarna zij hysterisch gaat lachen.
Chrysothemis brengt slecht nieuws: Orestes is gedood. Elektra eist dat Chrysothemis haar helpt om hun moeder en Aegisthos te doden maar Chrysothemis wil niet en rent weg. Als zij alleen is graaft Elektra in de grond zoekend naar de bijl die is gebruikt om haar vader te vermoorden. Terwijl zij graaft, komt een in een mantel gehulde man binnen en vraagt naar Klytaemnestra en Aegisth. Hij vertelt dat hij gekomen is om nieuws over de dood van Orest te vertellen. Elektra zegt de vreemdeling haar naam die fluistert dat Orestes in werkelijkheid leeft. Elektra begint de vreemdeling te vertellen waar hij haar moeder kan vinden, maar hij onderbreekt haar en bespot haar omdat zij haar eigen broeder niet herkend heeft. Zij valt in zijn armen. De twee zijn blij verenigd te zijn.
Hun hereniging is van korte duur want Klytaemnestra roept Orestes. De bedienden hebben haar zijn komst gemeld. Elektra wacht op de binnenplaats als hij naar binnen gaat. Al gauw wordt een gil gehoord. Elektra lacht, wetend dat Orestes hun moeder heeft gedood. Aegisthos komt op de binnenplaats en Elektra zendt hem het paleis in. Ook hij wordt snel gedood. Elektra kan nu eindelijk de haat die zij zo lang gekoesterd heeft los laten. Zij dankt de goden en begint een vreugdedans. Op het hoogtepunt van haar dans zakt zij in een en sterft.