Аrias
Duo's...
Opera's
Cantates
Componisten
Switch to English

Aria: Allein! Weh, ganz allein!

Componist: Strauss Richard

Opera: Elektra

Rol: Elektra (Sopraan)

Download gratis partituren: "Allein! Weh, ganz allein!" PDF
Allein! Weh, ganz allein. Der Vater fort,
hinabgescheucht in seine kalten Klüfte.
Agamemnon! Agamemnon!
Wo bist du, Vater? Hast du nicht die Kraft,
dein Angesicht herauf zu mir zu schleppen?
Es ist die Stunde, unsre Stunde ist's!
Die Stunde, wo sie dich geschlachtet haben,
dein Weib und der mit ihr in einem Bette,
in deinem königlichen Bette schläft.
Sie schlugen dich im Bade tot, dein Blut
rann über deine Augen, und das Bad
dampfte von deinem Blut, da nahm er dich,
der Feige, bei den Schultern, zerrte dich
hinaus aus dem Gemach, den Kopf voraus,
die Beine schleifend hinterher: dein Auge,
das starre, offne, sah herein ins Haus.
So kommst du wieder, setzest Fuss vor Fuss
und stehst auf einmal da, die beiden Augen
weit offen, und ein königlicher Reif
von Purpur ist um deine Stirn, der speist sich
aus des Hauptes offner Wunde.
Agamemnon! Vater!
Ich will dich sehn, lass mich heute nicht allein!
Nur so wie gestern, wie ein Schatten, dort
im Mauerwinkel zeig dich deinem Kind!
Vater! Agamemnon, dein Tag wird kommen! Von den Sternen
stürzt alle Zeit herab, so wird das Blut
aus hundert Kehlen stürzen auf dein Grab!
So wie aus umgeworfnen Krügen wird's
aus den gebunden Mördern fliessen,
und in einem Schwall, in einem
geschwollnen Bach wird ihres Lebens Leben
aus ihnen stürzen -- und wir schlachten dir
die Rosse, die im Hause sind, wir treiben
sie vor dem Grab zusammen, und sie ahnen
den Tod und wiehern in die Todesluft
und sterben, und wir schlachten dir die Hunde,
die dir die Füsse leckten, die mit dir gejagt, denen du
die Bissen hinwarfst, darum müss ihr Blut
hinab, um dir zu Dienst zu sein, und wir, wir,
dein Blut, dein Sohn Orest und deine Töchter,
wir drei, wenn alles dies vollbracht und Purpur-
gezelte aufgerichtet sind, vom Dunst
des Blutes, den die Sonne nach sich zieht,
dann tanzen wir, dein Blut, rings um dein Grab:
und über Leichen hin werd' ich das Knie
hochheben Schritt für Schritt, und die mich werden
so tanzen sehn, ja, die meinen Schatten
von weiten nur so werden tanzen sehn,
die werden sagen: einem grossen König
wird hier ein grosses Prunkfest angestellt
von seinem Fleisch und Blut, und glücklich ist,
wer Kinder hat, die um sein hohes Grab
so königliche Siegestänze tanzen!
Agamemnon! Agamemnon!
Es gibt ein Reich. The Prima Donna/ Ariadne. Ariadne auf Naxos. StraussGroßmächtige Prinzessin…So war es mit Pagliazzo. Zerbinetta. Ariadne auf Naxos. StraussIch hab's wie Feuer in der Brust. Chrysothemis. Elektra. StraussOrest! Orest! Orest!. Chrysothemis. Elektra. StraussWie stark du bist!. Elektra. Elektra. StraussLa speranza è giunta in porto. Gismonda. Ottone. HändelA vostri lai. Alceste. Alceste. GluckNon più di fiori vaghe catene. Vitellia. La clemenza di Tito. MozartSì, caro, sì, ti stringo al fin così. Alceste. Admeto. HändelSempre teco ognor contenta. Lisinga. Demetrio e Polibio. Rossini
Wikipedia
Elektra is een opera in één akte van Richard Strauss op een libretto van Hugo von Hofmannsthal.
Elektra is een zeer intens psychologisch drama waarin beschreven wordt de haat van Elektra jegens haar moeder, Klytaemnestra, die de man die haar echtgenoot en Elektra's vader was, Agamemnon, heeft vermoord.
De term elektracomplex wordt wel gebruikt als de vrouwelijke tegenhanger van Freuds oedipuscomplex.
De handeling speelt zich af in het Mycene van de Griekse Oudheid.
Koning Agamemnon heeft zijn dochter Iphigeneia aan de goden geofferd voor zijn vertrek naar Troje om die stad te belegeren. Zijn vrouw, Klytaemnestra, haat hem daarom en doodt hem bij zijn terugkomst met hulp van haar minnaar Aegisthos. Klytaemnestra vreest dat haar overlevende kinderen, Elektra, Chrysothemis en Orestes, de dood van hun vader zullen willen wreken.
Terwijl vijf bedienden de binnenplaats van het paleis opruimen, roddelen zij over Elektra: sinds de dood van haar vader is zij wild en onvoorspelbaar geworden. Elektra komt uit de schaduw en scheldt hen uit waarna zij vertrekken. Alleen achtergebleven bidt Elektra tot haar vader en zweert wraak. Chrysothemis stoort haar en smeekt haar het verlangen naar wraak op te geven. Zij wil dat zij een normaal, gelukkig leven leiden. Zij schrikken als hun moeder nadert. Chrysothemis verdwijnt snel maar Elektra blijft. Klytaemnestra, zichtbaar een wrak, roept Elektra's hulp in bij een offer aan de goden in de hoop dat zij met vrede zal worden beloond. Elektra raadt haar aan een onreine vrouw te offeren. Als Klytaemnestra een naam vraagt roept Elektra "Klytaemnestra!". Elektra zweert dat zij en haar verbannen broeder Orestes haar zullen doden en een eind maken aan haar gekmakende dromen - alleen zo zal zij de vrede vinden die zij zo wanhopig zoekt. Klytaemnestra krimpt van angst ineen tot een vertrouwelinge komt en haar iets influistert waarna zij hysterisch gaat lachen.
Chrysothemis brengt slecht nieuws: Orestes is gedood. Elektra eist dat Chrysothemis haar helpt om hun moeder en Aegisthos te doden maar Chrysothemis wil niet en rent weg. Als zij alleen is graaft Elektra in de grond zoekend naar de bijl die is gebruikt om haar vader te vermoorden. Terwijl zij graaft, komt een in een mantel gehulde man binnen en vraagt naar Klytaemnestra en Aegisth. Hij vertelt dat hij gekomen is om nieuws over de dood van Orest te vertellen. Elektra zegt de vreemdeling haar naam die fluistert dat Orestes in werkelijkheid leeft. Elektra begint de vreemdeling te vertellen waar hij haar moeder kan vinden, maar hij onderbreekt haar en bespot haar omdat zij haar eigen broeder niet herkend heeft. Zij valt in zijn armen. De twee zijn blij verenigd te zijn.
Hun hereniging is van korte duur want Klytaemnestra roept Orestes. De bedienden hebben haar zijn komst gemeld. Elektra wacht op de binnenplaats als hij naar binnen gaat. Al gauw wordt een gil gehoord. Elektra lacht, wetend dat Orestes hun moeder heeft gedood. Aegisthos komt op de binnenplaats en Elektra zendt hem het paleis in. Ook hij wordt snel gedood. Elektra kan nu eindelijk de haat die zij zo lang gekoesterd heeft los laten. Zij dankt de goden en begint een vreugdedans. Op het hoogtepunt van haar dans zakt zij in een en sterft.